ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Μέγας Αλέξανδρος και πολιτιστικές επιδράσεις σε Ινδία και Ιαπωνία

mextalumnigr

Ακολουθεί περίληψη της διάλεξης της Ντίνας Αναστασιάδου (Γλύπτρια – Ζωγράφος, sumi-e) με θέμα «Μέγας Αλέξανδρος και πολιτιστικές επιδράσεις σε Ινδία και Ιαπωνία» στις 17 Απριλίου 2026 στη Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά.


Μ. Αλέξανδρος και Δαρείος. Η μάχη της Ισσού 333 π.Χ.

Η ελληνική τέχνη διαδόθηκε στην Ανατολή ως αποτέλεσμα της εισβολής και της κατάκτησης της αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών (Περσών) από τον Αλέξανδρο. Ο ελληνιστικός πολιτισμός επικράτησε από τα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ. έως τον 3ο αιώνα μ.Χ. στην τεράστια περιοχή μεταξύ της Μεσογείου και της κοιλάδας του Ινδού ποταμού. Ο Αλέξανδρος για να παραμείνει σε επαφή με τον ελληνικό κόσμο που έμεινε πίσω δημιούργησε αποικίες και πόλεις σε στρατηγικά μέρη. Σε εκείνα τα μέρη ο Αλέξανδρος άφησε Έλληνες μισθοφόρους και Μακεδόνες βετεράνους που δεν συμμετείχαν πλέον στην ενεργό εκστρατεία. Σαράντα επτά ηγεμόνες διαδέχτηκαν τον Μ. Αλέξανδρο στα βασίλεια που δημιουργήθηκαν στην περιοχή. Εκτός από το να διατηρούν ανοιχτές τις οδούς ανεφοδιασμού, αυτοί οι οικισμοί  λειτούργησαν σαν ισχυρά όργανα για τη διάδοση του ελληνισμού σε όλη την Ανατολή.

Ο Βούδας στην Ελληνο-Βουδιστική τέχνη της Γκαντάρα, 1ος αιώνας μ.Χ. (σημερινό Πακιστάν)
Ελληνικά χρυσά νομίσματα, Παρθία (σημερινό Ιράν) 245 – 238 π.Χ.
Χρυσά μετάλλια Μ. Αλεξάνδρου και ηγεμόνων των Ελληνιστικών Βασιλείων. Γκαντάρα 2ος π.Χ. – 5μ.Χ. Αιώνες
Ο Βούδας με τον ροπαλοφόρο – προστάτη, Ηρακλή στο πλάι του (Buddha and Vajrapani – Herakles)

Από τον 2ο αιώνα π.Χ. έως τον 5ο αιώνα μ.Χ. στην περιοχή του σημερινού Βόρειου Πακιστάν και Αφγανιστάν εμφανίστηκε μια ακμάζουσα παραγωγή Βουδιστικών γλυπτών και αναγλύφων. Πρόκειται για την τέχνη της Γκαντάρα (Gandhara), την σύζευξη ελληνορωμαϊκών τεχνικών και ινδικού βουδιστικού θέματος, που συχνά ονομάζεται «ελληνοβουδιστική τέχνη». Οι πρώτες μορφές του Βούδα είχαν την μορφή του Απόλλωνα. Επίσης οι ανθρώπινες αναπαραστάσεις του  Βούδα χαρακτηρίζονται από ρεαλιστική απεικόνιση Ινδών με κυματιστά μαλλιά και ενδύματα που παραπέμπουν σε αρχαία ελληνικά ιμάτια.

Ο Πύργος των Ανέμων ή ο Πύργος των Αέρηδων , Αθήνα
Ο Θεός του Ανέμου (Fujin) δεξιά και της Βροντής (Raijin)αριστερά από τον Tawaraya Sotatsu (1570 – 1640)

Αργότερα με τον Δρόμο του Μεταξιού, οι εικόνες των Ελλήνων Θεών, ημίθεων  και των θαλάσσιων πλασμάτων μεταφέρθηκαν στη Δυτική και Κεντρική Ασία, την Ινδική υποήπειρο, την Κίνα, την Κορέα και την Ιαπωνία.  Στους Ολύμπιους Θεούς περιλαμβάνονταν ο Δίας, ο Ποσειδώνας, η Αθηνά, η Άρτεμις, ο Ερμής, ο Διόνυσος, η Αφροδίτη και ο Ήφαιστος. Επιπλέον, ο Ηρακλής, η Τύχη, ο Ήλιος, ο Βορέας, ο Άτλας, η Νύχτα, ο Έρωτας, ο Τρίτωνας και το θαλάσσιο τέρας Κέρος, ήταν επίσης σημαντικοί και υιοθετήθηκαν από τους τοπικούς λαούς.